สวัสดีปีใหม่ครับ 2017 ปีไก่ (ปีระกา) เล่าประสบการณ์ ตอนรูปส่งสอบ

ภาพที่ส่งเข้าปัจจุบัน

 

สวัสดีปีใหม่ครับ 2017 ปีไก่ (ปีระกา) ช่วงที่ผ่านมาปั่นงานเพื่อส่ง จากที่เคยเขียนไว้เมื่อปีที่แล้ว และได้ตั้งเป้าหมายไว้ว่า " ก่อน 2017 ต้องมีรูป 500 แต่เมื่อส่งไปสักระยะก่อนจะถึงเป้าหมาย ผมเองดันเปลี่ยนเป้าหมายเองซะงั้น 555 ! เป็น 1000 ก่อนปีใหม่ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ชัดเจนว่า เราทำได้แน่ๆ ครับในที่สุดผมเองก็สามารถทำได้  แต่รายได้ที่มี ณ ตอนนี้ยังไม่ดีอาจเป็นเพราะแนวงานที่ทำอยู่ บวกกับ ความเข้าใจหลายๆด้าน

จะเล่าตั้งแต่เริ่มเลยดีกว่าเนาะ

เริ่มต้นส่งรูปที่คิดว่าจะสอบผ่าน (แต่จนป่านนี้ภาพที่ส่งสอบมีโหลด ครั้งเดียวเอง 555)

 

 

1. 430770046  ภาพแรกเป็นการแสดงให้เขาเห็นว่าเราพอใช้โปรแกรมเป็นน่ะ

 

2. 430770049   แนวคิดสร้างสรรค์ยังไม่มีโหลดจมดิ่ง

3. 430770055  ธรรมชาติ ภาพแรกชุดส่งสอบที่ได้โหลดจาก Thailand

4. 430770058  Set ถ่ายหลังบ้านช่วงแรกๆหาอะไรได้ก็ถ่ายไปทั่ว

5. 430770073 ดอกบัวส่งสอบที่ยังไม่เคยถูกโหลด

 

6. 430770079 มังกรหลังขาวที่เงียบไปเลยเพื่อนๆส่งไปใหม่ ถูกโหลดไปแล้ว 5555

7.430770094  เป็นคนไทยต้องนี่ครับ พระพุทธรูป

8.430770103 และก็เจดีย์อะไรประมาณนี้ครับ
 

วันนี้เล่าเรื่องสอบแค่นี้ก่อนดีกว่าเอาไว้จะมาเล่า โหลดแรกให้ฟังตอนรอนี้....โครตตื่นเต้นเลย
แต่การรอนี่ขอบอกว่าเป็นเวลาที่บีบหัวใจสุดๆ
 

 

 

 เริ่มต้นกับคำว่าการ"ถ่ายรูป" แปลกใจกับคำว่าถ่ายรูปไปทำไม กับคำถามบางคนที่ไม่เข้าใจคำว่า "ศิลปะ"มันคือการเก็บความทรงจำของใครหลายๆคนไว้
กลับกันถ้าไม่มีคนแบบผมอยู่บนโลกนี้ คงไม่มีความทรงจำที่มองปุ๊บรู้เลยว่าช่วงเวลานั้นมีความรุ้สึกแบบไหน อยู่กับใคร และแน่นอนว่าคุณคงลืมไปแล้วก้อได้ บางคนเขาชอบตำหนิการถ่ายรูปในช่วงเวลาต่าง ตามงานเลี้ยง คนหมู่มาก เพราะบางคนไม่ชอบการถ่ายรูป แต่พอเวลาผ่านไปพวกเขาเหล่านั้นต้องขอบคุณคนแบบผม

เวลา....ผ่านไปตั้งแต่จำความได้มีกล้องตัวแรกตอน ป.6 น่าจะได้เป็นกล้องฟิมล์ ด้วยความเป็นเด็กไม่รู้หรอกว่า กล้องมันมีมูลค่าการใช้งาน ก็ถ่ายๆๆๆ 58 ภาพ แต่พอตอนล้าง 5555 มันเสียเงินเยอะเลยที่เดียว
กล้องตัวที่สองขยับมาหน่อยเป็น Digital Fuji แล้วเป็นกล้องคอมแพ็คเล็กๆเอไว้ถ่ายรูปลูกเก็บไว้เพราะหลังจากมีกล้องฟิมล์ตัวแรก และมันได้จากไปก็นไม่ได้ค่อยถ่ายรูปเพราะมัวแต่เรียนๆๆๆ พบจบทำงานมีครอบครัว เลยได้คิดว่าการเก็บความทรงจำบางเรื่องเป็นสิ่งที่สำคัญเพราะเคยได้ยินแต่จำไม่ได้ว่าใครเป็นคนพูดว่า " หนึ่งวินาทีที่ผ่านไปมักจะเป็นอดีตเสมอจงเก็บช่วงเวลาที่มีค่าไว้ในความทรงจำให้ดี เพราะเวลาไม่เคยย้อนกลับมาได้อีก แต่ความทรงจำเราเก็บไว้ได้ตราบสมองยังทำงานดี " แล้วอะไรล่ะที่พอที่จะเก็บความทรงจำเราได้ดีที่สุด ผมมาได้คิดว่าลูกเราโตมาคงอยากเห็นว่าเค้าตอนเด็กเป็นยังไง เหเหมือนเรานั้นแหล็กนั่งยิ้มและคิดถึงแม่-พ่อทุกครั้งที่นั่งมองภาพตอนเด็ก

การเก็บความทรงจำดำเนินไปเหมือนทุกๆคนที่เป็นคนชอบถ่ายรุปเช่นเดียวกัน จนวันหนึ่งเดินเล่นที่ Bigc แห่งหนึ่งในชลบุรี แว๊บแรก ! แชะ...รวยด้วยภาพถ่าย  คืออะไรเลยแวะเข้าไปลองเปิดอ่านดู อืมมมม มันมีจริงเรอะไอ้งานถ่ายรูปแบบนี้นั่งอ่านฟรีประมาณสิบหน้าได้ สุดท้ายติดใจเลยต้องควักกระเป๋าแล้วซื้อกลับบ้านจนได้ ความคิดแรก " กล้องคอมแพ็ค 3.0 ล้านพิกาเซล ไม่ผ่านแล้วทำไงดีถ้าอยากลอง " ด้วยความอยากลองเลยต้อง แอบใช้ตัง ซื้อกล้องตัวแรก DSLR 600D ครั้งแรกและยังมีตัวเดียวบวกกับเลนท์ 18-55 I is ลองส่งที่แรก dremstime แต่ผมเน้นทำตามที่อ่านมาไม่ดื้อเท่าไหร่เลยส่งผ่านได้ง่ายๆ แต่ติดตรงที่ไม่ได้จริงจังอะไรเลย ตอนนี้มีรูป 72 รูปโหลดมี 13 โหลดแต่ยังไม่ได้ทำไร ชีวิตกลับเจอปัญหาส่วนตัวเข้ามาเยอะมากๆ 2010 เริ่มสมัคร ทุกเว็ปกะเริ่มต้นทำจริงจังแต่ด้วยปัญหาที่เข้ามา จึงจำเป็นต้องทิ้งทุกอย่างเกี่ยวกับ Stocker ไว้ตั้งแต่ 2011 หลังจากนั้นก้อไม่ค่อยได้จับกล้องเลย
 จนเมื่อเวลาผ่านไปพายุผ่านไป 2016 ภรรยาก็ทราบถึงความฝันอันยิ่งใหญ่ 555 เธอจึงพาไปทำพลาสปอส เพราะที่ผ่านมาเราเริ่มไฟลุกด้วยความอยาก สักครั้งที่จะส่งที่ Shutterstock ให้ผ่านสุดท้ายพอเราได้มีโอกาศส่งไปครั้งแรก ซึ่งพึ่งทราบว่าเขาเปลี่ยนกฎใหม่ในการรับภาพ จาก 7/10 เป็น 1/10 ก็สามารถส่งขายที่นี้แล้ว แต่ครั้งแรก 8/10 ครับเหมือนถูกหวย55 ความฝันขั้นต่อไป 500 รูปภายในปีนี้ แต่ตอนนี้ 38 รูป โหลด 0 ไม่เป็นไรไม่ได้คิดว่าเป็นปัญหาแต่ทำให้เรารู้จุดด้อยเรามากขึ้นด้วยซ่ำไป หลังๆ ส่งวันล่ะสองรูปผ่านทุกรูปต่างกับแต่ก่อน (2011) ส่ง 100 ผ่าน 10
เขียนบทความนี้เพื่อเป็นการเตือนความจำตัวเองไม่ได้เอามาโชว์หรืออะไรทั้งนั้นจ้า

jod2523 2016